2034494

هنر و پایه هایِ آموزش

درباره ی جایگاهِ معرفی هنر در کتاب های آموزش و پرورش

امین شاهد
رابطه ی بینِ محتوا و عنوانِ کتاب با اندازه و جنسیت و همچنین شیوه ی تصویرگری و صفحه آرایی آن بسته به درجه بندی سنی مخاطب، مسئله ای است که باید از سوی پدید آورنده با وسواس بسیار مورد بررسی قرار گیرد که همواره در سیستمِ آموزشی ما نادیده گرفته می شود. اما از بحثِ فیزیکِ(جنسیت) کتاب ها که بگذریم باید به این نکته اشاره کرد که در مجموعِ سال های تحصیلیِ ابتدایی که مهم ترین سال های شکل گیریِ ذهن و اوجِ آمادگی برای پرورشِ خلاقیت انسان را تشکیل می دهند، جایی مستقیمن به هنرهای تجسمی اشاره نمی شود و این که تاثیرِ این نوع فعالیت ها و اساسن لزومِ آنها چیست و چه خواهد بود؟
آشنایی با هنر و هنرمندان در شکلِ زندگینامه یا معرفی و تحلیل به زبانی ساده از یک اثر معروف هنری مسلمن می تواند جرقه ای باشد برای بسیاری از دانش آموزان و آنها را به مسیری هدایت کند که در آن مستعد و علاقمند به آن هستند. به شرطی که طرح چنین دروسی با یک نگرشِ حرفه ای و تخصصی و فارغ از دیدگاه هایِ ایدئولوژیک صورت پذیرد. مثلن می توان با گنجاندنِ دو مطلب در کتب آموزشی هر سال تحصیلی یک هنرمند شاخصِ ایرانی یا ترجیحن هنرمندِ تاثیرگذای از دیگر نقاط جهان و همچنین آشنا نمودنِ دانش آموزان با سبک ها یا رسانه های مختلف هنر به زبانی ساده و گویا او را مرحله به مرحله با این دنیایِ بی بدیل و صادقانه آشنا نمود. همچنین می توان از آثار تاثیرگذارِ هنری دنیا در پشت جلدِ کتب درسی استفاده نمود. تصویری که در زیر آن در حد یک پاراگراف کوتاه نام اثر، پدیدآورنده ی آن و توضیحات مختصر دیگری نوشته شود.
مسلمن درکِ نکاتِ تاریخی و آشنایی با سبک ها در هنر برای سنینِ پایین و مقاطع ابتدایی دشوار است، اما نویسندگان و پژوهشگرانِ این حوزه می توانند با زبانی ویژه و شیوه هایِ جذاب در کتب درسی به دانشِ آموزش گیرندگان کمک کنند. مهم این است که آسیب شناسی در این حوزه به شکلِ آکادمیک صورت پذیرد و سپس طرحی اصولی برای گنجاندنِ چنین مقوله هایی ارائه گردد.
متاسفانه در حال حاضرغیر از معدود تصویرسازی هایی که رنگ و بویِ آثار تجسمی دارند و مستقیمن با متن در ارتباط هستند، همچنان نشانه هایی در رابطه با هنر در کتب درسی دیده نمی شود.
شاید طرح این مشکل تکرار مکررات باشد که آموزش هنر بحثی تخصصی است و گنجاندنِ ساعتی به این مقوله در قالبِ درس، نباید جزئی از اوقاتِ فراغتِ دانش آموزان به حساب آید و نهایتن به نوشتنِ مصرع شعری به عنوانِ خوشنویسی یا طراحی و رنگ آمیزی از روی مُدل حاضر و آماده بیانجامد، که اگر همین موارد نیز با رعایتِ اصول و توسط فردی آموزش دیده انجام گیرد، باز هم قابل تامل و مفید خواهد بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>